Coaching – zdziwisz się czym naprawdę NIE jest!

Jeszcze rok temu nie wiedziałem czym naprawdę jest coaching, a dzisiaj w celu uzyskania akredytacji International Coaching Federation poszukuję pierwszych klientów chętnych do wzięcia udziału w sesji coachingowej. Ukończyłem w tym celu pierwszy etap szkolenia w szkole coachów Meritum Consulting.

Zacząłeś czytać ten post, więc zrób proszę w tym momencie stopklatkę, zamknij oczy i zastanów się co cię tu sprowadziło i jakie masz potrzeby w kwestiach rozwoju osobistego, a także jeżeli to będzie dobry moment, to co do tej pory myślałeś o coachingu.

Niektórzy kojarzą coaching z osobami stojącymi na scenie i motywującymi ludzi do działania w niesamowicie energiczny, ciekawy, często też wyciskający łzy sposób. Jest to na pewno fajna rozrywka, ale to nie jest coaching.

Niektórzy kojarzą coaching z poradnictwem „Pójdę do coacha, opowiem o swoim problemie i on powie mi co mam zrobić”. Prawdziwy coaching tak nie wygląda.

Coach nie jest ekspertem w biznesie którym się zajmujesz, nie jest ekspertem od diety czy wychowywania dzieci. Coach jest ekspertem od procesu coachingowego, który generuje zmiany w życiu coachowanego, a to właśnie ten drugi jest ekspertem i źródłem wszelkich zasobów, które coach pomaga wydobyć, aby on sam (coachowany) rozwiązał swój problem w jak najlepszy sposób.

Trochę jest to zawiłe, ale czym się to objawia? Tym, że:

  • Coach nie daje rad i nie ocenia swojego klienta
  • To klient decyduje o czym chce rozmawiać i to on podejmuje decyzję co będzie robić
  • Klient jest odpowiedzialny za siebie
  • Relacja pomiędzy coachem i coachowanym jest partnerska

Ze względu na to, że coach nie jest ani mentorem, ani trenerem, ani doradcą ani też psychoterapeutą, to klient może poruszyć w rozmowie z nim każdy obszar swojego życia i zadać sobie w czasie sesji nawet najbardziej abstrakcyjne pytanie.

Specjalizacja! Czyli nie wszystko jest dla wszystkich, także nie usłyszysz ode mnie, że każdy powinien spróbować lub że jest to panaceum na wszystkie problemy tego świata.

Bliżej opisywałem tutaj i sam tez jej się trzymam http://zlepomysly.pl/poszukuje-10-fanow-nie-staram-sie-byc-dla-wszystkich-a-ty/

  • Robert Dilts powiedział „Coaching koncentruje się na rozwiązaniu (a nie na poszukiwaniu przyczyn problemów), promując rozwój nowych strategii myślenia i działania. „
  • Coaching może nie być formą jakiej potrzebujesz akurat w tym momencie bo jak każda forma wsparcia ma swoje ograniczenia. Ty musisz sobie odpowiedzieć na pytanie czego teraz potrzebujesz a dzisiaj przy ogromie możliwości nie jest to proste. Może potrzebujesz doradcy, trenera bądź psychoterapeuty, a może nie potrzebujesz nikogo. Swoją drogą jeżeli akurat prowadzisz ze sobą taką polemikę, to jest to świetny temat na sesję coachingową 😉 Możesz po pierwszej sesji stwierdzić, że potrzebujesz doradcy i tym samym zakończysz proces coachingowy po jednej sesji.

Definicja coachingu wg. ICF:

  • Coaching jest interaktywnym procesem, który pomaga pojedynczym osobom lub organizacjom w przyspieszeniu tempa rozwoju i polepszeniu efektów działania. Dzięki coachingowi klienci ustalają konkretniejsze cele, optymalizują swoje działania, podejmują trafniejsze decyzje i pełniej korzystają ze swoich naturalnych umiejętności.

Definicja coachingu wg. Robert Diltsa:

  • Technika coachingu polega na wydobywaniu mocnych stron ludzi, pomaganiu im w omijaniu osobistych barier i ograniczeń w celu osiągnięcia zamierzonych efektów, a także ułatwieniu im bardziej efektywnego funkcjonowania w zespołach. Coaching koncentruje się na rozwiązaniu (a nie na poszukiwaniu przyczyn problemów), promując rozwój nowych strategii myślenia i działania.

W następnym wpisie więcej szczegółów stricte technicznych na temat sesji coachingowej.

 

 

 


To miękkie nie-kompetencje prowadzą do katastrofy

Wahadłowiec Challenger zbudowany przez NASA wykonał szereg lotów po orbicie okołoziemskiej w latach 80 tych. W tym czasie dokonywano badań i przeprowadzano różne zadania, wydarzyło sie wiele pierwszych rzeczy, jak np. pierwszy spacer kosmiczny. Ostatni lot był tragiczny, ponieważ wahadłowiec podczas startu wybuchł i wszyscy astronauci zginęli. Takie wypadki są dokładnie analizowane i okazuje się, że przyczyna techniczna, czyli wadliwa uszczelka zbiorników paliwa była dobrze znana inżynierom i projekt menedżerom, ale mimo to decyzja o startach była ciągle podejmowana dopóki wydarzyła się tragedia.
Kilkanaście lat później inny wahadłowiec, Columbia, również uległ wypadkowi. Tutaj sytuacja wyglądała inaczej. Podczas startu uległ on uszkodzeniu, które okazało się fatalne podczas próby powrotu na ziemię bo wahadłowiec spłonął w czasie przechodzenia przez orbitę. Również tutaj cała załoga zginęła.
Dlaczego te tragedie się wydarzyły i czy można było nim uniknąć? Inżynierowie dobrze wiedzieli, że usterki są, ale to nie oni podejmowali decyzje, tylko menedżerowie projektu. Inżynierowie zdawali im raport na temat sytuacji a menedżerowie brali pod uwagę cały szereg innych czynników. Komisja, która badała sprawę uznała, że przywództwo w zespole było nieefektywne a sprawy organizacyjne są równie ważne jak inżynieryjne i tak samo mogą doprowadzić do katastrofy. Jeden z liderów, powiedział, że nie chce być tchórzem, który nie podejmie decyzji i będzie obwiniany za niepowodzenie misji.

Działanie organizacji jest bardzo skomplikowane i nawet nie do końca jesteśmy jest w stanie zrozumieć, ważne jest, aby zdawać sobie sprawę do czego decyzje, zachowanie liderów i ich ego może doprowadzić.

https://www.youtube.com/watch?v=-O_DMyHdq_M


Pułapka szybkiego zysku

Lubię czasem sobie pomarzyć co bym zrobił gdybym wygrał w totka. Jest to dla mnie fajna zabawa, zazwyczaj uprawiałem ją jak kupowałem kupon, za 2 zł miałem taką rozrywkę dla swojej wyobraźni. Od jakiegoś czasu już tego nie robię bo tak naprawdę to nie chciałbym wygrać w totka. 80% zwycięzców kończy źle, a u 100% wprowadza to ogromną rewolucję w życiu na którą są kompletnie nieprzygotowani. 80% która traci zdobyty kapitał ma dodatkowy problem, zmarnowaną dalszą część życia, ponieważ żyją dalej i próbują osiągnąć szybki zysk, a jak mawiał klasyk 'nie ma darmowych obiadów' a ja dodam, że nie ma 'szybkiego zysku'. Ludzie, którzy odnieśli "sukces" (cokolwiek to znaczy) przeszli bardzo długą drogę rozwoju, w czasie której nauczyli się wiele o sobie i o innych, nabyli konkretne umiejętności i wykształcili charakter. Czegoś takiego nie osiąga się z dnia na dzień.
Dlaczego to powyższe jest dla mnie ważne i dlaczego powinno być dla każdej osoby, która rozwija nowy biznes czy swoją karierę? Jedną z cech stabilnego biznesu, które przynosi zyski jest jego powtarzalność. Możemy dobrze zarobić na szybkim kup/sprzedaj, ale ciężko jest to powtórzyć, możemy zmanipulować klienta i mu wcisnąć naszego gniota, ale on do nas nie wróci.
Istotną częścią procesu jest odpowiednie przygotowanie produktu czy usługi, czyli trzeba się zamknąć w szafie na jakiś czas tam sobie dłubać, aż będzie to przypominało coś w miarę konkretnego, idealne być nie musi, tylko wystarczająco dobre. Najlepszym przykładem jest bloger Michał Szafrański, który przez kilka tworzył swojego bloga, a potem napisał książkę. Przez wiele lat budował swoją publikę a potem napisał książkę i świetnie przygotował cały self publishing swojego dzieła i zgarnął maksymalne zyski, które zaskoczyły nawet jego. Oczywiście na ogłoszeniu, że usługa czy produkt są gotowe. Michał dodaje edycje książki, poprawia ją i nieustannie dopieszcza.
Na koniec tak realistycznie - solidne przygotowanie się nie jest gwarancją sukcesu, ale jest to warunek konieczny.


Sukces to umiejętność sprzedawania

Uważasz, że nie jesteś sprzedawcą? Każdy jest bo jeżeli akurat nie pracujesz stricte w sprzedaży, to może sprzedajesz swojemu szefowi pomysł na to jak lepiej rozwiązać ten od dawna ciągnący się problem. Nie pracujesz i siedzisz w domu z dziećmi? Sprzedajesz im zapewne swój pomysł na życie i robisz to codziennie.

Co sprawia, że sprzedajemy lepiej? Na pewno każdy dobry sprzedawca zna swoją branżę i produkt. Ma w niej rozległą sieć kontaktów, którą rozbudował przez wiele lat swojej kariery. Czy można być nowicjuszem i od razu świetnie sprzedawać? Niestety nie. Jeżeli Ci się udało, to albo kogoś oszukałeś albo ktoś oszukał Ciebie, albo po prostu miałeś szczęście bo, mimo że wygranie w totka praktycznie jest niemożliwe, to ktoś jednak wygrywa. Takie "szczęście" jest niestety bardziej szkodliwe bo jeżeli będziesz jedną z kilkudziesięciu osób, które wyrzuciły reszkę 10 x z rzędu to pewnie sobie pomyślisz, że jesteś w tym dobry i nawet zaczniesz uczyć innych technik rzucania monetą, a przecież był to zwykły ślepy traf.

Wyzwaniem sprzedawców dzisiaj jest fakt, że jest ogromną podaż wszelkich produktów. Włącznie z już wspomnianymi 'ideami'. Mnóstwo sposobów na rzucenie palenia, wychowywanie dzieci, spędzanie czasu wolnego. Pomijam produkty konsumenckie, czasem jak chcę coś kupić to rezygnuję z nadmiaru możliwości. Sytuacja z jest zgoła odwrotna od tej 20 lat temu, gdzie o seksie czytano w książce Wisłockiej i tyle, nie było z czego wybierać, dlatego sprzedaż była prosta, to produkcja była trudna bo nie było "półproduktów", żeby zbudować produkt. Dzisiaj są i to pełno, dlatego sprzedaż ma o wiele większe znaczenie bo jest znacznie trudniejsza i wymaga o wiele więcej wysiłku.

Jak sprzedawać przez wiele lat i się nie znudzić, nie zniechęcić, nie wypalić? Co zrobić, aby po prostu nie przestać i ciągle umiejętnie dążyć do celu? Świadomość siebie, inteligencja emocjonalna oraz interpersonalna.
Po kolei. Mówiłem o stylach zachowaniach w poprzednich postach. Każdy z nas ma mocne strony i poleganie na nich, w szczególności na początku naszej kariery (niestety zazwyczaj brak nam wówczas samoświadomości), będzie bardzo pomocne bo jeżeli dobrze czujesz się w pracy z ludźmi i chcesz ciągle wśród nich przebywać, a ktoś skazał cię na samotne przeczesywanie jakiegoś mało ciekawego terenu, to nic dobrego z tego nie wyjdzie.
Niemniej jednak zawsze będziemy pracować wśród innych ludzi (chociaż może to nie takie wcale pewne?) i umiejętności interakcji z nimi jest kluczowa bo ludzie mogą być fantastyczni i będą nas uskrzydlać, ale mogą być też podli i będą wdeptywać nas w ziemię. Każdego to spotka, ale różnie sobie z tym radzimy. Walczymy, wycofujemy się, omijamy czy nie bierzemy do siebie. Każdy sposób może być dobry, ale ważne jest, aby był dobry dla nas i byśmy byli w nim w zgodzie.
Jeżeli będziemy stabilni emocjonalnie, możemy kontynować naszą naukę branży i będziemy trzymać się w niej długo. Ludzie zauważą nas, że tam jesteśmy, że robimy to lepiej i kupią od nas bo będą wiedzieć, że warto.


Książki - jeżeli w głowie pusto, to niczego nie wymyślisz

Ciągle coś czytam gazety, magazyny, artykuły w internecie i książki. Non stop natrafiam na coś ciekawego, co później wykorzystuje podczas szkoleń, rozmowach z klientami czy w rozmowach prywatnych z moją żoną, synem lub przyjaciółmi. Często już nie pamiętam nawet skąd dana myśl, ale często udaje mi się dzięki temu rozwiązać różne problemy.
Postanowiłem zapisywać te najciekawsze pozycje. Jest to moja osobista lista i niekoniecznie dana pozycja może ci przypaść do gustu, ale być może znajdziesz tutaj coś czego właśnie szukasz.

Czytanie książek jest dość czasochłonne, więc podsuwam ci myśl Derek Sivera, (link do podcastu z Derekiem) który mówi, że warto jest dokładnie sprawdzić czy dana książka faktycznie nam odpowiada, zanim zaczniemy ją czytać.

Jeżeli chodzi o książki to wiele z nich wypożyczyłem z Wojewódzkiej biblioteki przy ul. Prusa w Poznaniu.

Simon Sinek - Liderzy jedzą na końcu
Generał jednej ze słynniejszych łodzi podwodnych zadbał o problem łuszczącej się farby na łodzi podwodnej, który męczył marynarzy. Dzięki temu, że skutecznie rozwiązał wiele błahych problemów załoga mogła skuteczniej zaangażować się operowanie łodzią i znacznie zasłużyła się w wielu znanych operacjach wojskowych. Wiele innych ciekawych historii i informacji o przywództwie w tej książce. Polecam też wystąpienia Simona, które można obejrzeć na Youtube.

Daniel Goleman - Inteligencja emocjonalna
Współczynnik IQ wymyślono do selekcji żołnierzy w czasach II wojny światowej. Chwycił bardzo dobrze i jest szeroko stosowany. Często się jednak zdarza, że ludzie o niskim IQ są odnoszą sukcesy na wielu polach i zarządzają ludźmi o wysokim IQ. Jak to się dzieje? Mają lepiej rozwiniętą inteligencją emocjonalna i potrafią tworzyć wokół siebie takie warunki, które sprzyjają im w osiąganiu celów.

Dan i Chip Heath - Decyduj
W latach 70 tych około 80% produkcji firmy Intel to były układy scalone, Japończycy mocno już wtedy zaczęli inwestować w rozwój mikroprocesorów i wchodzili mocno na rynek. Intel stanął przed trudną decyzją, czy rezygnujemy z naszego głównego biznesu i inwestujemy w nowy? Decyzja była trudna, ale jak wiesz firma ta nadal istnieje i świetnie sobie radzi. Przed podobnymi decyzjami były takie firmy jak Kodak czy Nokia. Decydowanie to ciekawy proces a ta książka świetnie go opisuje.

Seth Godin - Najmocniejsze ogniwo
Są osoby, które nie potrzebują mieć CV. Praca znajduje ich. Jak one to robią dowiesz się z tej książki. Poza tym Seth Godin wprowadza w nas w świat post-industrialny gdzie jednostka była tylko trybikiem w maszynie. Dzisiaj w pojedynkę dzięki internetowy możesz podbić świat :)

Greg Mckeown - Esencjalista
Mniej, ale lepiej. Jeżeli robisz wiele rzeczy na razi, nie możesz się zdecydować w którym kierunku iść lub zbyt często mówisz TAK w pracy i jesteś przez to zawalony robotą, to być może ta książka jest dla ciebie...

Marcus Buckingham - Po pierwsze: Złam wszelkie zasady
Wykorzystuj talenty swoich pracowników. Pracuj na mocnych stronach. Książka świetnie nawiązuje to tego nurtu w którym się specjalizuje, czyli Style Zachowań Maxie DISC.

Malcom Gladwell - Błysk!
Zbyt wiele informacji powoduje, że obraz sytuacji staje się coraz bardziej mętny i jest nam trudno zdecydować, dlatego w pewnym momencie przeczucie, że wiemy już wystarczająco pozwala nam działać zamiast czekać i myśleć.

Malcom Gladwell - Punkt przełomowy
Jeżeli zbijesz w jakimś budynku szybę i nikt jej nie naprawi, to wkrótce wszystki szyby będą powybijane. Czy graffiti było przyczyną ogromnego wzrostu przedsiębiorczości w Nowym Jorku? Jak buty, których produkcję po wielu latach planowano zatrzymać, stały się nagle wielkim hitem. Czasem małe zdarzenie (Punkt przełomowy) jest odpowiedzialne za wielkie rzeczy.

Marshall Rosenberg - Porozumienie bez przemocy (NVC)
Jeżeli czegoś żądasz, a nie prosisz o to, to prędzej czy później obróci się to przeciwko tobie. A jak rozpoznać czy akurat żądasz czy prosisz? Bardzo łatwo, twoja reakcja na "NIE" powie Ci, którą opcja właśnie stosowałeś.

Brian Tracy - Psychologia sprzedaży
Sztuczki i triki sprzedażowe, z którymi warto się zapoznać, szczególnie na początkowym etapie kariery sprzedażowej.

Bob Cialdini - Wywieranie wpływu na ludzi
Tytuł jest mylący. Książka świetna. Cialdini pokazuje jak wyciągać na powierzchnię prawdziwą wartość zamiast popadać w nieuczciwą manipulację, która prędzej czy później obraca się przeciwko nam. Przeczytaj między innymi o wielkim proteście w USA, gdy Coca Cola planowała zmienić recepturę swego napoju lub o sprytnych Krisznowcach wyłudzających pieniądze od ludzi na lotniskach.

Carmine Gallo - Steve Jobs: Sztuka prezentacji
Jeżeli sprzedajesz, to musisz prezentować swój produkt. Steve Jobs był mistrzem, a uczymy się od najlepszych. Carmine Gallo to nadworny pisarz o tym jak działa Apple.

Carmine Gallo - Doświadczenie Apple. Tajniki zdobywania niewiarygodnej lojalności klientów 
Kiedy Samsung zamykał swoje sklepy bo nikt nie chciał do nich wchodzić, Apple otwierał Apple Store przez które zaczęły się przewijać setki tysięcy ludzi tygodniowo. Jak Jobs to zrobił??


4 sposoby dążenia do celu

Jesteś tutaj i to czytasz. Być może przeczytałeś też pierwszy post o świadomości tutaj. Brawo! Należysz do bardzo małej grupy ludzi, która idzie dalej w kierunku lepszego zrozumienia siebie i swoich reakcji na otoczenie, a także samego otoczenie, czy ludzi Tobie najbliższych, znajomych a także wszystkich innych z którymi wchodzisz codziennie w interakcję. Co ciekawe na tym blogu znajdziesz właśnie tego typu wpisy, nie staram się zaspokoić całego świata, tylko właśnie Ciebie!



Kiedy pierwszy raz zobaczyłem powyższe, bardzo mnie to zaciekawiło. Zgodnie z tym schematem można postrzegać rzeczywistość na 4 sposoby. Z pewnością jest to uproszczenie, ale 4 osoby znajdują się w dokładnie tej samej sytuacji i postrzegają ją całkowicie inaczej.

 

Czerwony postrzega środowisko jako wrogie, na pewno znacie takie osoby, które są pewne siebie i twardo idą przez życie czasem zostawiając za sobą wielu rannych. Trochę narzekają na innych, często mogą zwalać na nich winę, nie ufają, a przy tym są względnie trudni i wymagający. Poza tym dziwią się, że ludzie nie reagują po ich myśli. Nie biorą odpowiedzialności za siebie i za to co się wokół nich dzieje. Dla czerwonego ludzie spotkani na drodze to wrogowie, ale niesamowicie ciekawe jest to, że postrzega się on jako osoba silniejsza od tych właśnie wrogów i przeszkód na drodze i codziennie dzielnie stawia im czoło. Na pewno istnieje wiele sytuacji, gdzie brak zaufania, stawianie wymagań czy pewność siebie dobrze się sprawdzi. Telemarketer raczej go nie naciągnie na lipną umowę, a w negocjacjach będzie to twardy przeciwnik i jeżeli będziesz chciał od niego coś kupić, to na pewno słono zapłacisz.

 

Żółte podejście jest bliskie właśnie mi bo uważam się za kogoś, kto postrzega otoczenie przyjaźnie. Generalnie powiedziałbym “nie ma problemu, jakoś sobie poradzimy” choć w myślach jeszcze nie wiem jak dokładnie to zrobię, ale nie przeraża mnie to, przyszłość widzę w pozytywnych barwach. Takie entuzjastyczne podejście może natomiast przerażać innych, ponieważ gdy oni się boją a ty nie widzisz problemu, to boją się jeszcze bardziej bo czują się osamotnieni w tej strasznie trudnej sytuacji.

Drugi aspekt, czyli jak ja się czuję? Otóż czuję, że jestem silny, widzę przede mną wyzwania i tak jak czerwony stawiam im dzielnie czoło, ale nie walczę, staram się czerpać i odnajdywać przyjemność. Jeżeli klient narzeka i jest niezadowolony, to nie walcze z nim i nie wmawiam mu jak źle całą sytuację postrzega, tylko ufam mu, słucham go, wchodzę w jego perspektywę, potem opisuję mu swoją sytuację i proponuję ewentualne rozwiązania lub wspólne zastanowienie się nad możliwościami wyjścia z tej sytuacji. Oczywiście w przytoczonej sytuacji jest to wg. mnie najlepsze wyjście, ale nie jest uniwersalne i zapewne kilka razy się na nim przejadę bo jeśli ten klient chce moje zaufanie wykorzystać to lepiej, żebym był czerwony a nie żółty. Dodatkowo nie zawsze też stosuje ten schemat bo mogę nie mieć siły albo ktoś może wyprowadzić mnie z równowagi i zachowam się inaczej, niż bym tego faktycznie chciał.

 

Jaka będzie reakcja czerwonego i żółtego na zdradę? Czerwony powie “wiedziałem, life is brutal” a żółty powie “no cóż zdarza się, co możemy z tym zrobić”. Oczywiście idealizuje żółte podejście i jestem tutaj totalnie subiektywny, ale analizując sytuację z tej perspektywy mogę się zastanowić co mogę zrobić lepiej, jak poprawić swoje zachowanie, produkt, usługę czy relacje z innymi ludźmi. Dzięki takiemu podejściu jestem w stanie zmieniać i kształtować swoją rzeczywistość. Czerwone podejście nie daje mi nic, upewniłem się, że zawsze miałem rację, marna z tego lekcja.

 

A zielony? No cóż, to taki poczciwiec. Jak czytałeś o stylu zielonym tutaj, to wiesz że lubi ludzi i wchodzi z nimi w głębokie relacje, ale jego grono znajomych jest dość wąskie. Dzieje się tak dlatego, że o ile środowisko postrzega jako przyjazne, to siebie uważa za słabeusza i woli się raczej nie wychylać bo uważa, że po prostu sobie nie poradzi. Umykają mu okazje, tkwi trochę w miejscu. Jednak on po prostu dobrze się w tym czuje. Trudno będzie ci go namówić na szalone wakacje czy ryzykowny deal, także jeżeli jesteś sprzedawcą to chyba gorszego klienta mieć nie możesz. Fajnie z Tobą pogada, wesprze cię w Twoich działaniach (jak Ty skaczesz na spadochronie to czeka tam na dole i cieszy się razem z Tobą), wysłucha Twoich opowieści, ale raczej się nie zdecyduje na Twój produkt i jeszcze na dodatek nie powie dlaczego.

 

Kiedy taka postawa będzie korzystna? Czasem zmiana nie jest korzystna, liczy się wsparcie tu i teraz, nie trzeba gonić i walczyć z otoczeniem lub go pokonywać. Można posiedzieć, poczekać i cieszyć się dobrym towarzystwem. Jeżeli jesteś zielony to masz cierpliwość, możesz się delektować momentem a nie siedzieć jak na szpilkach. Czy nie masz potrzeby, żeby czasem się wyluzować? Nawet maszyna musi czasem odpocząć. Jeżeli jesteś żółty albo czerwony, to możesz zacząć medytować, wtedy na chwilę staniesz się zielony.

 

Na koniec. Niebieski. Otoczenie jest dla niego wrogie, a on czuje się słabszy od tego otoczenia, dlatego musi się porządnie przygotować, przeanalizować wszystkie możliwe dane jakie są dostępne, aby nabrać pewności, że dobrze robi. Najlepiej będzie to robił w samotności i przez długi czas, więc mu nie przeszkadzaj. Słowo ryzyko w zasadzie dla niego nie istnieje, ponieważ aby coś zrobić dokładnie się zastanowi i jeżeli twoja oferta jest dobra to ją weźmie, a jeżeli nie, to nie. Rzeczywistość wydaje się bardziej skomplikowana, nie da się jej ogarnąć jednym umysłem, więc niebieski kolega będzie miał trochę problem bo po prostu utknie bez żadnej konkretnej odpowiedzi, może stracić dużą część życia na poszukiwanie jej, nie znajdzie odpowiedzi a w międzyczasie mnóstwo okazji przemknie mu koło nosa. Natomiast jeżeli już się za coś zabierze, to zrobi to naprawdę dobrze. Lepiej, żeby Twój księgowy był niebieski bo pomyłka może słono kosztować i wpędzić cię w kłopoty. Jak każda z w/w postaw i ta, choć najdalsza dla mnie, okazuje się w określonych sytuacjach pożądana.

Ostatnio też zacząłem odczuwać duży brak umiejętności koncentracji na konkretnym zadaniu, co dla niebieskiego C przychodzi z łatwością. Coraz bardziej zależy mi, żeby zrobić coś dobrze i do końca i obserwując ludzi sukcesu w swoich branżach czy zawodach zauważyłem, że wszyscy posiadają dużą wiedzy i umiejętności, a także świetnie dążą do celu.

 

A co by się stało gdybyś potrafił wcielać się w każdy z tych kolorów na zawołanie? Wtedy będziesz kuloodporny, nic ci nie zagrozi, nic cię nie złamie, nic nie stanie ci na drodze do sukcesu, czymkolwiek jest on dla ciebie, będziesz przy tym szczęśliwy, świadomy, mądry i zdrowy w sensie fizycznym a także duchowym.

Bycie takim czterokolorowym w każdej sytuacji to utopia, nie jest to możliwe, a mniejsze lub większe załamanie każdemu się przytrafi, ale jak pisałem o samoświadomości tutaj, praca nad sobą raz rozpoczęta trwa do końca życia i dążymy krok po kroku do ideału, którego nigdy nie osiągniemy i w dużej mierze taka postać rzeczy jest ok. Na szczęście wszyscy umrzemy, więc śpiesz się, aby zostać najlepszą wersją siebie, chociaż może właśnie poczekaj…??

 


Samoświadomość - zrozum lepiej siebie, żeby lepiej rozumieć innych

Okazuje się, że bycie samoświadomym to wcale nie taka prosta sprawa. Patrzymy na siebie i widzimy pewien obraz, który jest dla nas oczywisty. Niektórzy będą widzieć w sobie same wady, a inni uważać się za superbohaterów.

Inni ludzie też na nas patrzą i widzą nas swoimi oczami, czyli przez swój własny filtr. Każdy ocenia, niektórzy walczą z ocenianiem i fajnie byłoby tego nie robić, ale jak mówi Miłosz Brzeziński „życie jest kurna ciężkie”.

 

Oceny to poważna sprawa. Nie dość, że zazwyczaj będą subiektywne dla danej osoby, to jeszcze ta osoba nie powie nam jak nas ocenia, czasem nam powie w nieodpowiedni sposób lub w nieodpowiednim momencie i nie będziemy w stanie uznać takiej oceny czy komentarza.

Udzielanie informacji zwrotnej to sztuka. Rodzice najczęściej ci jej nie udzielą, bo cię kochają i najprawdopodobniej mają emocjonalny stosunek do Ciebie. Twoja była dziewczyna / chłopak też już raczej nie udzieli ci informacji zwrotnej bo się pokłóciliście i zerwaliście i jak fajnie mówią Amerykanie „he/she just can’t be bothered” (cytuję Alaina de Botton z materiału na youtube tutaj)
Twój szef już cię zwolnił, Twoja żona już od ciebie odeszła. I co teraz z informacją zwrotną, na podstawie której będziesz mógł budować swoją samoświadomość.

Może być jeszcze gorzej. Jeżeli jeszcze ci się nie udało, to wyobraź sobie, że odniosłeś sukces finansowy w jakiejś dziedzinie, np. założyłeś firmę, trafiłeś w dobry moment i po prostu się udało. Na pewno sobie na to zapracowałeś, ale teraz wokół siebie masz grono potakiwaczy, którzy mówią ci tylko to, co chcesz usłyszeć. Jeżeli rządzisz twardą ręką, to na pewno nikt nie udzieli ci konstruktywnej informacji zwrotnej, bo masz wszystkich pod sobą i przejąłeś za nich całkowitą odpowiedzialność.

 

Przytoczyłem trochę skrajnych sytuacji, gdzie w naszym życiu wydarzyło się już coś tragicznego, a my nie wiemy dlaczego, bądź jeszcze gorzej – obwiniamy za to innych. To my jesteśmy odpowiedzialni za swój los, za to, jak się czujemy i co z tym robimy. W drugiej kolejności odpowiadamy za swoje dzieci, odpowiadamy za swoich pracowników, a w najszerszym spektrum władca odpowiada za swój lud lub rząd za suwerena.

Można zapytać, co z naszym partnerem? W związku partnerskim mamy podział 50 na 50, dwoje dorosłych, każde odpowiada za siebie i odpowiednio nasze decyzje rzutują na związek. Jest to oczywiście teoria bo w praktyce wygląda to zazwyczaj inaczej.

 

Należy też dodać, że istnieją rzeczy, na które nie mamy wpływu i możemy tylko je zaakceptować takimi, jakimi są. Rozpatrujemy je zawsze indywidualnie, ale zgodzimy się, że na pogodę czy złośliwość rzeczy martwych wpływu nie mamy. Przykłady te są dość proste, a rzeczywistość jest skomplikowana. Jeżeli, drogi Czytelniku, wrócisz do moich postów na temat stylów zachowań, to zobaczysz, że ludzie mają naturalne style zachowania, które są mocno zakorzenione w ich psychice i bardzo często ulegamy pokusie wpływania na te style zachowania np. wymagamy od kogoś dużej dokładności w pracy czy w domu, a ta osoba nie potrafi temu sprostać. Czy tak łatwo uwierzyć nam, że nie mamy wpływu na tę osobę, tak samo jak nie mamy wpływu na pogodę? Odpowiedź nasuwa się sama i często, w szczególności widać to dobrze w związkach, marnujemy całe życie na próbie zmiany naszego partnera.

 

Dlaczego samoświadomość jest tak ważna?

 

Jest krokiem do budowania inteligencji emocjonalnej, która jest ważniejsza od naszego IQ. Bardzo często to ludzie inteligentni emocjonalnie zarządzają tymi z wysokim IQ. Ludziom samoświadomym żyje się lepiej, lubię nazywać ich kuloodpornymi. Znają siebie, swoje reakcje na dane sytuacje, mogą się odpowiednio zaadaptować i świadomie rezygnować z okazji lub świadomie z nich korzystać. Świadomie tańczą ze strachem. Dzięki świadomości rezygnujemy z przyjemności, a budujemy prawdziwe szczęście, którego nikt i nic nie może nam zabrać. Czy to nie jest piękne? Ponadto ludzie świadomi mniej chorują.

 

Polecam książkę Daniela Golemana „Inteligencja emocjonalna”, powstanie na jej temat oddzielny wpis.

 

Krokiem do budowania samoświadomości jest pytanie: co ja robię takiego, że dostaję / nie dostaję tego, czego chcę? I tutaj zaczyna się cała zabawa. Nie ma lekko, trzeba zacząć czytać książki i zastanawiać się nad sobą. Niewielu to się uda, bo to jest zmiana sposobu na życia jak trening czy dieta, kiedy chcesz schudnąć. Nie wrzucisz sobie super treningu samoświadomości na miesiąc i po nim nie schudniesz 10 kg, musisz zacząć pracę teraz i robić to do końca życia.

 

Dzisiaj jest łatwiej. Istnieje mnóstwo narzędzi, które mogą nam pomóc zrozumieć siebie lepiej, chociaż czasem ten nadmiar powoduje taki zawrót głowy, że nie wybieramy niczego. Badanie stylu zachowania MaxieDisc oraz inne systemy, chociażby darmowy 16 personalities, są pewnymi narzędziami, które mogą ułatwić nam sprawę.

Oprócz tego może być to psychoterapia w przypadku większych problemów jak zaburzenia osobowości, depresja czy wypalenie zawodowe. W przypadku chęci poprawy jakości życia, rozwiązania problemów, sporów bądź w przypadku ważnej życiowej decyzji możemy skorzystać z coachingu, mentora lub mediatora. Najprostszym sposobem jest czytanie książek, które masz za darmo w miejskiej bibliotece. Teoria sama nie rozwiązuje sprawy, ale jest świetnym startem.

 

Znalezienie sposobu na własny rozwój, który będzie odpowiedni dla ciebie to twoje zadanie, tylko ty możesz to zrobić, bo ty ponosisz odpowiedzialność za swoje wybory i najlepiej zacznij już teraz, nie czekaj, aż życie dosadnie ci powie, że już trochę późno.


Dokładny i logiczny jak Bill Gates, szczegółowy i zwykły jak Steve Jobs

Czwartym stylem zachowań jest niebieski styl C, compliance z angielskiego. Po Polsku będzie to styl sumienny, analityczny i dokładny.

 

Mam nadzieję, że dotarłeś do tego po posta po lekturze wcześniejszych i już dotarło do Ciebie, że, jak przedszkole Montessori, promuję pracowanie na mocnych stronach naszych osobowości. Jako ludzie nie mamy wad i zalet, tylko mam swoje mocne i słabe strony. Wykorzystujemy i pracujmy na tych mocnych, ale bądźmy świadomi tych słabych i dostosowujemy się do tego. Pamiętaj też o tym, że swoje mocne strony lub inaczej talenty, możemy wykorzystywać w nieodpowiedni sposób.

 

Jakie mocne strony ma styl C?
Przede wszystkim lubi informacje, lubi je zbierać i analizować. Decyzje i wnioski formułuje po przeanalizowaniu obszernej ilości danych na co potrafi poświęcić dużą ilość czasu absolutnie nie zniechęcając się. Dane są jego paliwem. Dzięki temu decyzję są logiczne i spójne.
C ma zdolność wychwytywania drobnych błędów, które innym stylom umykają, także świetnie się sprawdza przy złożonych i szczegółowych pracach oraz jako kontroler bądź korektor, który zwróci uwagę na najdrobniejsze niedociągnięcia, a także jako wartościujący sędzia przyznające rację na podstawie obiektywnej analizy.

Niebieski styl zachowania dobrze odnajduje się w zdefiniowanym otoczeniu, gdzie panują z góry ustalone reguły i zasady. Z resztą te reguły i zasady zostały zapewne utworzone właśnie przez osoby o takim stylu, ponieważ to właśnie one ich najbardziej potrzebują.

 

Osoby o stylu dokładnym chętnie pracują w samotności, nie przepadają za zmieniającym się i dynamicznym środowiskiem, tylko za określonym i stałym.

 

Jeżeli chodzi o emocje, to zbytnio ich nie okazują, a reakcja na stres jest znikoma bo C nie jest łatwo wyprowadzić z równowagi przez to, że postępuje logicznie i bezemocjonalnie. Jeżeli mówisz logicznie to przyzna ci rację, jeżeli nie, to po prostu się z tobą nie zgodzi.

 

W rozmowie C przybierają raczej stałą mimikę i zbytnio nie gestykulują, to co mówią jest raczej konkretne i obszerne w szczegółowe informacje. Raczej będą zabierać głos na końcu, po dłuższym zastanowieniu.

Bez znaczenia jakim stylem jesteś, jeżeli rozmawiasz z C i zadajesz jemu/ jej pytanie, to daj czas do namysłu, nie naciskaj. Ilości danych, które taka osoba analizuje są dużo większe niż u reprezentantów innych stylów, w z związku z czym trwa to chwilę dłużej. Absolutnie nie znaczy to, że z tą osobą jest coś nie tak. Takie są po prostu właśnie style zachowań.

Styl C nie polubiłby Złych pomysłów

Styl C nie będzie się wyróżniał zbytnio. Bill Gates, który reprezentuje właśnie ten styl jest  spokojnym człowiekiem, która nie rzuca się oczy, a za maksymalną ekstrawagancję na jaką sobie pozwolił uznał zakup prywatnego odrzutowca i Porsche. Całkiem niewiele jak na najbogatszego człowieka na ziemi.

 

Po co zaczynać, jeżeli nie można zrobić tego dobrze

 

Jak każdy styl C ma swoje ciemne strony, w które popada jeżeli ma niski poziom samoświadomości. Dlatego może poświęcać zbyt dużo czasu na analizę i przez to nigdy nie przechodzić do działania, może popadać w negatywny perfekcjonizm oraz prokrastynować, czyli odkładać zadanie ciągle na później, ponieważ może ciągle czuć się nie gotowy do działania i być niechętnym do podejmowania jakiegokolwiek ryzyka.

Mój kolega, który jest C fajnie powiedział, że w szkole dostawał albo pałę albo piątkę, i taki właśnie jest ten styl - całkowicie odrzuca półśrodki.

Kilka innych cech jak czepialstwo, wybredność i upierdliwość też mogą się aktywować w przypadku niskiej inteligencji emocjonalnej.

Przy słabej świadomości C będzie często niezadowolone, ponieważ wychodzi z założenia, że wszystko można zrobić lepiej. W teorii jest to prawda, ale często okoliczności oraz konieczność obcowania z innymi stylami zmusza nas do robienia wielu rzeczy inaczej jakbyśmy tego chcieli. Mniej dokładnie i gorzej będzie dla C większym problem niż dla innych stylów.

Zaprojektowane przez Freepik


Wspierasz innych a decyzje podejmujesz spokojnie i rozważnie? Zielony styl zachowania S powinien być Ci bliski.

Omówiłem już styl D tutaj i styl I tutaj. Są to dwa style, które mocno idą do przodu, lubią zmiany, dobrze czują się w zmieniającym się otoczeniu i często stają na czele firm, zespołów, ale także różnych przedsięwzięć, bądź po prostu spontanicznych akcji, jak organizacja wyjazdu wakacyjnego własnej rodziny.

Po drugiej stronie mamy kolejne dwa style S i C. Dzisiaj omówię stabilny styl S, który nie ma parcia na szkło, bo nie lubi się specjalnie wyróżniać, ani wystawiać na publiczną ocenę. Ze względu na to, że S nie przepada za zmianami, to decyzje podejmuje wolno i długo się zastanawia, zanim przejdzie do działania. Wcześniej na pewno wszystko dość dokładnie zaplanuje

Styl S dobrze odnajduje się w małym gronie bliskich znajomych, których relacje są głebokie, o solidnych podstawach i długotrwałe. Jeżeli jesteśmy w takiej właśnie relacji z eSką, musimy mocno się postarać, aby ją zburzyć i gdy to się stanie, nie ma już powrotu.

Jeżeli w otoczeniu stylu S jest wiele osób, które zna słabo bądź wcale, to wycofuje się z kontaktu, ponieważ trudniej i dużej przełamuje “pierwsze lody”.

Osobiście jestem osobą dość niecierpliwą i trudno jest mi czasem poświęcić uwagę innej osobie, bądź ją wesprzeć w działaniu, dlatego jest to chyba moja ulubiona cecha eSek, które mają olbrzymie pokłady cierpliwości i empatii względem potrzebujących. Są spokojne i uważne, świetni słuchacze. Jeżeli lubisz dużo opowiadać, polubisz osoby o stylu stabilnym.

Ze względu na brak potrzeby stania na czele oraz umiejętność wspierania, osoby o stylu S często będą stały u boku lub z tyłu wielkich liderów, którzy realizują swoją potrzebę przewodzenia ludźmi. Można by powiedzieć, że ta rola jest niewdzięczna, bo to gwiazdor zbiera wszystkie zaszczyty i spija śmietankę, ale przecież osoba wspierająca go odgrywa szalenie istotną rolę w jego sukcesie.

Co możemy zrobić, abyśmy nie czuli się sfrustrowani z tego powodu, że wspieramy kogoś i to ten ktoś czerpie wiele profitów z naszej wspólnej pracy? W teorii dla prawdziwej eSki taki problem nie istnieje, bo ona czuje się dobrze tam, gdzie jest. Rzeczywistość jest trochę bardziej skomplikowana i jesteśmy mieszanką stylów, więc akurat w danej sytuacji możemy czuć się źle i potrzebować rozwiązać ten problem. Praca nad samoświadomością jest kluczowym elementem, a najlepiej ją zacząć od zrobienia testu MaxieDisc.

Badanie stylów zachowań DISC w pierwszej kolejności ma na celu zwiększenie naszej samoświadomości, a wnioski, jakie z tego płyną, sugerują, aby koncentrować się na własnych silnych stronach. Jeżeli uświadomimy sobie, że jesteśmy silne S i nie dla nas kariera charyzmatycznego lidera, to możemy świetnie odnaleźć się właśnie w roli osoby, która go wspiera. Dodatkowo będziemy w stanie pokazać naszemu otoczeniu jak ważna i istotna jest nasza rola, jeżeli faktycznie nam na tym zależy. Planowanie, spokojne i przemyślane decyzje, rozwaga, partnerstwo to są wszystkie cechy, które ma S i należy podkreślać ich istotność w realizacji każdego projektu.

Ostatnie moje doświadczenie z zachowaniami w ramach stylu S były trudne. Czy jako sprzedawca byłeś w sytuacji, kiedy się mocno napracowałeś, dopiąłeś ofertę na ostatni guzik, nawet czasem już zacząłeś działać w ramach usługi, którą świadczysz, a w ostatniej chwili twój klient wszystko odwołał??

Jeżeli tak, to najprawdopodobniej padłeś ofiarą ciemnej strony stylu S. Unikanie podjęcia decyzji, proszenie o więcej czasu na przemyślenie, zbieranie dodatkowych informacji, bierna agresja w postaci sabotowania własnego planu czy pomysłu, a ostatecznie odwołanie wszystkiego i powrót do starego, dobrego i znanego.

Styl S w obliczu trudnej i odważnej decyzji niestety się wycofuje. Na domiar złego nie zdradzi nam prawdziwego powodu swojej decyzji, a my możemy długo się zastanawiać, co tak naprawdę się wydarzyło.


Potrafisz inspirować jak Jurek Owsiak? Jesteś stylem I.

 

Style I - Czy to właśnie dobra zabawa nie jest w pracy najważniejsza?

 

Kolejny wpis na temat stylów zachowań MaxieDisc. Czerwony, dominujący styl D pokazałem tutaj. Dzisiaj zajmę się żółtym, inspirującym stylem I. Jeżeli jeszcze nie czytałeś, pierwszego wpisu z tej serii, to dokładnie w tym momencie zapraszam tutaj.


Uwaga! Spoiler alert!

Brodacz ze zdjęcia z pierwszego wpisu, to właśnie styl I. Po czym go poznamy? Osoba o stylu I to uśmiechnięty, pędzący do przodu optymista. Uwielbia dobrze się bawić. Bawi się, gdy pracuje i  gdy spędza czas w gronie najbliższych. Nie lubi nudy, nie lubi samotności, kontakty z ludźmi są jego paliwem. Osoba reprezentująca ten styl nie jest w stanie przez dłuższy czas pracować w odosobnieniu, także jeżeli jesteś menedżerem i masz takiego osobnika w zespole, to nie zlecaj mu zadań, które wymagają dłuższego dłubania w samotności, ponieważ najprawdopodobniej to zawali. I odnajduje się świetnie w środku wydarzeń, bo ważne jest dla niej / niego, aby coś się działo. Absolutnie nie boi się zmian, ciągle ma nowe pomysły i angażuje ludzi do ich realizacji, co ciekawe, angażuje w sposób „oddolny”, czyli zaraża ich swoją wizją i sprawia, że wszyscy wspólnie zaczynają podążać do celu, czując też w dużej mierze, że to ich cel. Sposób angażowania ludzi do wykonywania zadań jest właśnie odmienny, niż ten, który reprezentuje styl Dominujący. Menedżer o stylu D powie do ludzi „Nie interesuje mnie, w jaki sposób, ma to być zrobione”, natomiast styl Inspirujący powie „Zróbmy to razem, zobaczycie, jak będzie fajnie i jaką będziemy mieli na koniec satysfakcję”.

Styl I bierze odpowiedzialność za siebie i za członków zespołu, dość łatwo przyzna się do błędu i nie będzie miał z tym problemu, bo „gdzie się pracuje, tam wióry lecą”.

 

Jak każdy styl zachowania styl I może zostać doprowadzony do skrajności lub może zostać wytrącony z równowagi. Fakt, że styl I ma wiele pomysłów, może przeszkadzać mu, ponieważ nie będzie w stanie zrealizować żadnego, już na początku zrezygnuje ze względu na swój „słomiany zapał”. Poza tym realizacja wielu pomysłów często wymaga wykonania szczegółowych zadań, na których styl I specjalnie nie potrafi się skupić. Jako manager będzie swoim zachowaniem stresować pracowników, ponieważ zarzucanie innych stylów zachowania niezliczoną ilością pomysłów i ciągłymi zmianami może być męczące, a nawet przerażające dla wielu osób.

 

Jednym z ciekawszych reprezentantów silnego stylu I jest Jurek Owsiak. Kolorowy, zaangażowany w to, co robi i też świetnie angażujący ogromne rzesze ludzi. Trzeba przyznać, że jest w tym mistrzem, ponieważ zdecydowana większość ludzi pracujących dla WOŚP to przecież wolontariusze,dla których największą frajdą i nagrodą jest udział w tym przedsięwzięciu.